Yaşam Vizyonu ve Niyeti – 2014’ten 2015’e.

DSC_0950_resizeBugünden bir yıl sonra Anadolu Jam buluşması için Yeniköy Bayramiç’teyim ve kapıdan içeri giriyorum. Sağlıklı gözüken, başının üzerinde bulut gezdirmeyen ve kalbiyle görebilen bir insan olmuşum. Selam veriyorum ve gözlerim eski dostları arıyor. İlk sıcaklıkla kucaklaşılıyor. Ruhum sevinçle dolu. Kokan domatesi, şeftalinin rengini, otların ekşimtıraklığını ve rüzgarı hissedebiliyorum. Üzerimde ruhumu rahat kılan kıyafetler var. Sakallarım onlara ayrı bir renk katmış. Daha olgunum. Ama hala neşeliyim; komiklik yapmayı seviyorum. Gülen insanları duyuyorum, bende gülüyorum. Gülerken göbeğim oynuyor. Öğrenciliğim devam etmekte, eş zamanlı olarak öğretmen olduğum bazı yönlerimde belirginleşmiş.

10443646_10152499312874543_6990758654418273780_nSüper ego oyununda, genç Jammer’lara yardım ediyorum. Bize hayatımızda yapamayacağımız, sevgi bağlarımızın yetersiz olduğu, eksik olduğumuz, başarısız olduğumuz, sevmediğimiz gibi hikayeler anlatan yönlerimizle vedalaşıyoruz. O an, kendi hatıralarım aklıma geliyor. İçimde gülümseyen bir pınarın sesini duyuyorum. Ve artık akıştayım. Öğreniyor, öğretiyor ve paylaşabiliyorum. Yaşam daha yavaş akıyor. Ama her anı yaşam dolu ve bunu fark edebiliyorum. Tıpkı eskiden olduğu gibi; tüm güzellikleri öpüyor ve onlara sarılıyorum.

Eskiden bazı şeyleri veresiye öğrenirdim. Şimdi bir şeyi sakince öğrenip içime sindirebiliyorum. Yanımda taşıdığım çantamdaki bilgiler benimle dolu ve tam. Tıpkı Dünya’m gibi bir bütün. Güçlüyüm. Fiziksel olarak köyde, doğada çalışıyor ve Türk gibi güçlü tabirine layık olarak insanlara yardım ediyorum. Yoga yapıyorum. Bu hem bana fiziksel güç katıyor, hemde ruhumu dengeleyip onu keşfetmemi sağlıyor.

10441492_10152274487498719_4451537064980752638_nAilemle bir sevgi bağım var. Koşulsuz ellerinden tutabiliyor, onlara sarılabiliyor ve sevgimi paylaşabiliyorum. Tüm canlılarla; arılarla, böceklerle, hayvanlarla, doğayla ve insanlarla bir bağ kurmuşum. İçinde bulunduğum ve girişimde bulunduğum sosyal girişimler var. Fazla hesap kitaba gerek kalmadan bollukla akan bir gelirim var. Kendi ihtiyaçlarımı karşıladıktan ve ihtiyacımdan fazlasını paylaşabiliyorum. Ekmek yapabiliyorum, suyum var. Şükrediyorum. Sevdiklerim için yemek yapmayı seviyorum. Artık yalnız değilim; ailem, akrabalarım, jammerlar, gezginler, öğretmenlerim ve masalcılardan oluşan kocaman bir yuvam var. Yuvam dürüst, gerçekçi ve sağlamca gelişiyor. Kalbim açık. Bir forma sokmadan sevgiyi yaşıyorum. Sevgiyi almak kadar, onu vermeyi de öğrendim. Bu çok şifalı. Hazır şifa demişken şifalı otları unutmamak gerek. Alternatif tıp, meditasyon, masaj, refleksoloji, permakültür tarım. En önemli ise fotoğraflar yani yaşamın kareleri ve onları anlatan yazılar. Paylaşabilme misyonum;

Yüzünde gülücükler, çantasında yazılarıyla korkmadan cesurca hikayelerini dağıtan bir Bora. Moda’da ve huzur bulduğu her yerde. Yazıyor, yazıyor. Bora EKE hayatı yazıyor. Fotoğraflar, hikayeler, yaşam kokan masalar.

Hatta Nuri Bilge Ceylan gibi ülkemi, kültürümü, insanlarımızı anlatan filmlerDSC_0290 (2) çekmeye niyet ediyorum. Çok elzem olmasada doğal akışında gelen takdiri hayal ediyorum.

Biraz daha ilerideki aşamalarda bir parça arazi, çiftlik evi. Dostlara ve yeni dostluklara kucak açılmış. Adım adım, irademle sana yaklaşmaya niyetleniyorum. Kalbimi açıyorum, elimi uzatıyorum. Korkular bana mücadele gücü verip, ben hazır olunca yanımdan ayrılmışlar, gülümsüyorum. Şifayıda ve şifalandırmayı da kabul ediyorum.

Öpüldün koca çocuk!!!

Bora Canavarı – Rüzgar ya da her ne dilersen.
(26.06.2014 – Muratlar Köyü, Bayramiç, Türkiye)

Comments are closed.