Tag Archive for Türkiye

Anadolu Jam

DSC_0146_resize

 

Sevgili Jam ailesi ve aramıza katılacak yeni jammerlar,

Sakin ve huzurluyum. Zaman yavaşça akıyor. Ama burada geçen anlar öyle mucizevi ki! Her an içinde sevgi, öğrenim, paylaşım ve içten bir mutluluk içeriyor.

Sizlere kalbimden korkusuzca yazıyorum. Bu niyetimi gerçekleştirebilmek için çabaladığım için kendimi kutluyorum. Gözlerim kapandığında bana bakarak gülümseyen, sevgi ile yanan bir kalp gözüm var. O açık ve bana sizlerin gözlerinizde gördüklerimi hatırlatıyor. Varlığımız ve bu ailenin genişleyeceğini hissetmek zararsız ve iyileştirici bir güç. Çemberde hepimiz eşitiz. Yeri geliyor üzüntülerimizi paylaşıyor, onları onarıyor ve hayallerimizi resmediyoruz. Ve belkide en önemliside bunu yaparken yalnız değiliz. Biz kocaman bir aileyiz. Düşüncemizi, inancımızı, cinsiyetlerimizi kimlikleştirmeden sevgi ile birbirimize el verdiğimiz, sarıldığımız, güldüğümüz kocaman bir aile.DSC_1019_resize Read more

Yaşam Vizyonu ve Niyeti – 2014’ten 2015’e.

DSC_0950_resizeBugünden bir yıl sonra Anadolu Jam buluşması için Yeniköy Bayramiç’teyim ve kapıdan içeri giriyorum. Sağlıklı gözüken, başının üzerinde bulut gezdirmeyen ve kalbiyle görebilen bir insan olmuşum. Selam veriyorum ve gözlerim eski dostları arıyor. İlk sıcaklıkla kucaklaşılıyor. Ruhum sevinçle dolu. Kokan domatesi, şeftalinin rengini, otların ekşimtıraklığını ve rüzgarı hissedebiliyorum. Üzerimde ruhumu rahat kılan kıyafetler var. Sakallarım onlara ayrı bir renk katmış. Daha olgunum. Ama hala neşeliyim; komiklik yapmayı seviyorum. Gülen insanları duyuyorum, bende gülüyorum. Gülerken göbeğim oynuyor. Öğrenciliğim devam etmekte, eş zamanlı olarak öğretmen olduğum bazı yönlerimde belirginleşmiş.

10443646_10152499312874543_6990758654418273780_nSüper ego oyununda, genç Jammer’lara yardım ediyorum. Bize hayatımızda yapamayacağımız, sevgi bağlarımızın yetersiz olduğu, eksik olduğumuz, başarısız olduğumuz, sevmediğimiz gibi hikayeler anlatan yönlerimizle vedalaşıyoruz. O an, kendi hatıralarım aklıma geliyor. İçimde gülümseyen bir pınarın sesini duyuyorum. Ve artık akıştayım. Öğreniyor, öğretiyor ve paylaşabiliyorum. Yaşam daha yavaş akıyor. Ama her anı yaşam dolu ve bunu fark edebiliyorum. Tıpkı eskiden olduğu gibi; tüm güzellikleri öpüyor ve onlara sarılıyorum. Read more

Haydarpaşya’ya Selam olsun

DSC_0053

Birileri Haydar Paşa garını ticari rant için otele dönüştürdüğünde, çocuklar vapurdan ona el sallarken, o eskisi kadar güzel görünebilecek mi? Büyükler o binanın Türkiye’deki denizin dibinde olan tek tren garı olduğunu, yıllar önce Anadolu’daki köyünden çıkıp İstanbul’a gelen bir vatandaşımızın istanbulla ve denizle olan ilk buluşmasını burada yaptığını aynı sevinçle anlatabilecek mi çocuklarımıza? Değer miydi diyecek? Bir asırlık binayı, hatıraları otel, alışveriş merkezleri yapmaya daha ne kadar devam edeceğiz? Sanal hesabından hayatın boyunca harcanamayacak paralar; başkalarına değil, özüne ve içine döndüğünde garip bir Orhan Veli Kanık kadar yaşamış olacak mısın; İstanbul’u ve hayatı?

Eskiler bilir, bu garda trenden inip, karnını doyurmak için uğranılan bir lokal vardı. Yıllara meydan okurdu, fasulye pilavı da nefisti. Rakısı da vardı; eski tahta kasalı radyolarından çıkan müzikleride. Duyduğum kadarıyla o artık bizlere hizmet ediyor. Ama sanmıyorum ki Anadolu’dan gelir gibi gönül tokluğuyla olsun..

Gençlik ve spor bayramınız kutlu olsun. Bizlere sıkılsakta, bunalsakta yola çıkmak düşer.

Nice bayramlara…

Bora EKE (19.05.2014 – İstanbul, Türkiye)