Tag Archive for sevgi

Anadolu Jam

DSC_0146_resize

 

Sevgili Jam ailesi ve aramıza katılacak yeni jammerlar,

Sakin ve huzurluyum. Zaman yavaşça akıyor. Ama burada geçen anlar öyle mucizevi ki! Her an içinde sevgi, öğrenim, paylaşım ve içten bir mutluluk içeriyor.

Sizlere kalbimden korkusuzca yazıyorum. Bu niyetimi gerçekleştirebilmek için çabaladığım için kendimi kutluyorum. Gözlerim kapandığında bana bakarak gülümseyen, sevgi ile yanan bir kalp gözüm var. O açık ve bana sizlerin gözlerinizde gördüklerimi hatırlatıyor. Varlığımız ve bu ailenin genişleyeceğini hissetmek zararsız ve iyileştirici bir güç. Çemberde hepimiz eşitiz. Yeri geliyor üzüntülerimizi paylaşıyor, onları onarıyor ve hayallerimizi resmediyoruz. Ve belkide en önemliside bunu yaparken yalnız değiliz. Biz kocaman bir aileyiz. Düşüncemizi, inancımızı, cinsiyetlerimizi kimlikleştirmeden sevgi ile birbirimize el verdiğimiz, sarıldığımız, güldüğümüz kocaman bir aile.DSC_1019_resize Read more

Masallar

Bizler evrenin,
Büyük kalpleri ile doğan
ve akıllı olmayı öğrenen
Devleri ve cüceleriydik.

Aklı selim olmak kolay değil de
Rastlanmaz da değildi.
Ancak bizler için esas olan
Kalplerdeki tozu silebilmekti.

O tılsımla yola çıkmak
Kaybolmak, bulmak, yeniden kaybolmak defalarca
Ama inancını, hiç yitirmemek.

Gri binaların, metal arabaların içinden sıyrıl
Gel gönüllerin dergahında buluşup
Hayallere dalalım
Burada hepimiz bir, eşitlik serbest.

Hem mabedin sevgi, aklın hür olduktan sonra
Hangisi gerçek, hangisi hayal kim bilebilir ki?

Bora EKE
(İstanbul – Türkiye, 20.04.2014)

Çukurca’nın Çocukları

2007-07-27 004 (Small)

ÇOCUKLAR…

Burada geçirdiğim sıkıntılı son dönemlerimde, beni kısa da sürse sevindiren neşe kaynağım;

Çukurca’nın Çocukları, Dünya’nın çocukları

Varlığımızın belki de geçerli olarak kabul edebileceğim tek nedeni!

Her gün göreve giderken çıkış kapısında çocuklar karşılar bizi. Yanımıza koşar, bilinçsizce “para para” diye tuttururlar. Ama artık beni gördüklerinde fotoğraflarını çekmemi istiyorlar.

Bende fotoğraf makinemle onları çekiyorum, müthiş bir keyifle.

Fotoğraflarım daha güzel olabilirlerdi. Ama sırtımda çanta, kontrol etmem gereken bir düzüne asker ve elimdeki tüfekle tek elimle daha iyilerini karelerine sığdırmayı yeni yeni öğrenebiliyorum.

İnsan, insansa insan. Dünya’nın her yerinde yine aynı insan! Bilmem anlatabildim mi?

Huzurlarınızdayız…

Bora EKE

(Çukurca,Hakkari-Türkiye , 05.08.2007)

TEŞEKKÜR: Bu yazı ve fotoğraflara değer verip saklayan ve ihtiyacım olduğunda benimle paylaşan Selen arkadaşıma kocaman teşekkürler.

Read more