Tag Archive for mutluluk

Yeni’ye Doğru

IMG_1681(Dostum Emre Ertegün’ün yazdığı kitaba ilişkin hissiyat ve düşüncelerimi içermektedir.)

Üniversitenin son yılındayım. Yaptığımız ulusal bir projenin önemli konuklarının da yer aldığı açılış konuşması için sahnedeyim, ellerim titriyor. Konuşmamın sonuna şöyle bir söz iliştiriyorum;

“Hayallerine  başka insanların hayallerini de katanlar, mutluluğun en benzersiz halini tadacaklardır.”

“Ne mutlu Türküm, ne mutlu Dokuz Eylül’lüyüm ve ne mutlu KYK’lıyım diyene.”

Yine mutluyum, ama şimdi olsam sonunu şöyle değiştirirdim;

“Ne mutlu ki insanım, ne mutlu ki yaşıyorum ve ne mutlu ki koca bir topluluğuz diye.”

İşte Emre, o topluluk içinde çok sevdiğim bir arkadaşım olur. Bu yüzden yazdığı kitabı okurken dönüşen hayallerimi ve hislerimi yaşadım hep. Tabii kitabın içinde geçen insanları tanıyor olmak da bambaşka bir heyecan!

Emre yazdığı kitabında, hayatında bir şeylerin ters gittiğini fark etmesiyle birlikte, kurumsal hayatı nasıl bıraktığını; tüm bu süreçlerde geçirdiği evreleri ve hissettiği tüm duyguları şeffaflıkla anlatıyor.  Yazdıklarında Topluluğa çağrısını duyuyor, sunduğu şükranlarını kalpten hissediyor ve değişimin nasıl da mümkün olduğunu görüp coşkuyla doluyorsunuz.

Karşılıklı alıp vermenin para olmadan da mümkün olabildiğini, ihtiyaçlarımızın sahip olduklarımızı birbirimizle paylaşarak da karşılanabildiğini ve birbirimize desteği bu şekilde de verebileceğimizi; esas zenginliğin zaten bunu paylaşmak olduğunu ve istemenin ayıp olmadığını tekrar tekrar bize hatırlatıp ilham veriyor. Read more

Çukurca’nın Çocukları

2007-07-27 004 (Small)

ÇOCUKLAR…

Burada geçirdiğim sıkıntılı son dönemlerimde, beni kısa da sürse sevindiren neşe kaynağım;

Çukurca’nın Çocukları, Dünya’nın çocukları

Varlığımızın belki de geçerli olarak kabul edebileceğim tek nedeni!

Her gün göreve giderken çıkış kapısında çocuklar karşılar bizi. Yanımıza koşar, bilinçsizce “para para” diye tuttururlar. Ama artık beni gördüklerinde fotoğraflarını çekmemi istiyorlar.

Bende fotoğraf makinemle onları çekiyorum, müthiş bir keyifle.

Fotoğraflarım daha güzel olabilirlerdi. Ama sırtımda çanta, kontrol etmem gereken bir düzüne asker ve elimdeki tüfekle tek elimle daha iyilerini karelerine sığdırmayı yeni yeni öğrenebiliyorum.

İnsan, insansa insan. Dünya’nın her yerinde yine aynı insan! Bilmem anlatabildim mi?

Huzurlarınızdayız…

Bora EKE

(Çukurca,Hakkari-Türkiye , 05.08.2007)

TEŞEKKÜR: Bu yazı ve fotoğraflara değer verip saklayan ve ihtiyacım olduğunda benimle paylaşan Selen arkadaşıma kocaman teşekkürler.

Read more

İyi ki doğdun!

İnsanın hayal ettiği bir şeyi gerçekleştirebilmesi ne inanılmaz bir duygudur, heyacandır. Aman Allah’ım kendimi o kadar mutlu hissediyorum ki…

Mutluyum, yine mutluyum bin kere mutluyum :-))))

Artık yıllardır insanların sosyalleşme uğruna saklandığı maskelerden bir tanesini çıkarma olanağına sahibim. Read more