Tag Archive for hikaye

Yeni’ye Doğru

IMG_1681(Dostum Emre Ertegün’ün yazdığı kitaba ilişkin hissiyat ve düşüncelerimi içermektedir.)

Üniversitenin son yılındayım. Yaptığımız ulusal bir projenin önemli konuklarının da yer aldığı açılış konuşması için sahnedeyim, ellerim titriyor. Konuşmamın sonuna şöyle bir söz iliştiriyorum;

“Hayallerine  başka insanların hayallerini de katanlar, mutluluğun en benzersiz halini tadacaklardır.”

“Ne mutlu Türküm, ne mutlu Dokuz Eylül’lüyüm ve ne mutlu KYK’lıyım diyene.”

Yine mutluyum, ama şimdi olsam sonunu şöyle değiştirirdim;

“Ne mutlu ki insanım, ne mutlu ki yaşıyorum ve ne mutlu ki koca bir topluluğuz diye.”

İşte Emre, o topluluk içinde çok sevdiğim bir arkadaşım olur. Bu yüzden yazdığı kitabı okurken dönüşen hayallerimi ve hislerimi yaşadım hep. Tabii kitabın içinde geçen insanları tanıyor olmak da bambaşka bir heyecan!

Emre yazdığı kitabında, hayatında bir şeylerin ters gittiğini fark etmesiyle birlikte, kurumsal hayatı nasıl bıraktığını; tüm bu süreçlerde geçirdiği evreleri ve hissettiği tüm duyguları şeffaflıkla anlatıyor.  Yazdıklarında Topluluğa çağrısını duyuyor, sunduğu şükranlarını kalpten hissediyor ve değişimin nasıl da mümkün olduğunu görüp coşkuyla doluyorsunuz.

Karşılıklı alıp vermenin para olmadan da mümkün olabildiğini, ihtiyaçlarımızın sahip olduklarımızı birbirimizle paylaşarak da karşılanabildiğini ve birbirimize desteği bu şekilde de verebileceğimizi; esas zenginliğin zaten bunu paylaşmak olduğunu ve istemenin ayıp olmadığını tekrar tekrar bize hatırlatıp ilham veriyor. Read more

Anadolu Jam

DSC_0146_resize

 

Sevgili Jam ailesi ve aramıza katılacak yeni jammerlar,

Sakin ve huzurluyum. Zaman yavaşça akıyor. Ama burada geçen anlar öyle mucizevi ki! Her an içinde sevgi, öğrenim, paylaşım ve içten bir mutluluk içeriyor.

Sizlere kalbimden korkusuzca yazıyorum. Bu niyetimi gerçekleştirebilmek için çabaladığım için kendimi kutluyorum. Gözlerim kapandığında bana bakarak gülümseyen, sevgi ile yanan bir kalp gözüm var. O açık ve bana sizlerin gözlerinizde gördüklerimi hatırlatıyor. Varlığımız ve bu ailenin genişleyeceğini hissetmek zararsız ve iyileştirici bir güç. Çemberde hepimiz eşitiz. Yeri geliyor üzüntülerimizi paylaşıyor, onları onarıyor ve hayallerimizi resmediyoruz. Ve belkide en önemliside bunu yaparken yalnız değiliz. Biz kocaman bir aileyiz. Düşüncemizi, inancımızı, cinsiyetlerimizi kimlikleştirmeden sevgi ile birbirimize el verdiğimiz, sarıldığımız, güldüğümüz kocaman bir aile.DSC_1019_resize Read more

Haydarpaşya’ya Selam olsun

DSC_0053

Birileri Haydar Paşa garını ticari rant için otele dönüştürdüğünde, çocuklar vapurdan ona el sallarken, o eskisi kadar güzel görünebilecek mi? Büyükler o binanın Türkiye’deki denizin dibinde olan tek tren garı olduğunu, yıllar önce Anadolu’daki köyünden çıkıp İstanbul’a gelen bir vatandaşımızın istanbulla ve denizle olan ilk buluşmasını burada yaptığını aynı sevinçle anlatabilecek mi çocuklarımıza? Değer miydi diyecek? Bir asırlık binayı, hatıraları otel, alışveriş merkezleri yapmaya daha ne kadar devam edeceğiz? Sanal hesabından hayatın boyunca harcanamayacak paralar; başkalarına değil, özüne ve içine döndüğünde garip bir Orhan Veli Kanık kadar yaşamış olacak mısın; İstanbul’u ve hayatı?

Eskiler bilir, bu garda trenden inip, karnını doyurmak için uğranılan bir lokal vardı. Yıllara meydan okurdu, fasulye pilavı da nefisti. Rakısı da vardı; eski tahta kasalı radyolarından çıkan müzikleride. Duyduğum kadarıyla o artık bizlere hizmet ediyor. Ama sanmıyorum ki Anadolu’dan gelir gibi gönül tokluğuyla olsun..

Gençlik ve spor bayramınız kutlu olsun. Bizlere sıkılsakta, bunalsakta yola çıkmak düşer.

Nice bayramlara…

Bora EKE (19.05.2014 – İstanbul, Türkiye)